SchrijvenaanZee: wie schrijft die blijft

‘Even heerlijk je fantasie de vrije loop laten’

Bij SchrijvenaanZee komen ze eens per maand bij elkaar om… te schrijven, inderdaad. Wat voor de een een enorme uitdaging is, zo’n wit leeg vel, is voor de ander geen enkel probleem. Gerrie, Marianne en Carolijn begeleiden de ‘AKO-literatuurprijswinnaars in de dop’ bij hun schrijverij.

‘Meteen maar even duidelijk maken: het gaat hier niet om literatuur’, begint Carolijn: ‘Je kunt je sowieso afvragen wat literatuur is, maar dit idee is vooral bedoeld om mensen even lekker bezig te laten zijn. Waar denken zij aan bij bepaalde onderwerpen en die gedachten op papier zetten. Want dat is feitelijk schrijven: je gedachten op papier zetten.’

Geen computers
In dit geval is het letterlijk op papier zetten (dus geen computer), want de dames delen gewoon pen en papier uit om de maandelijkse deelnemers van het juiste materiaal te voorzien. Gerrie is eigenlijk degene die met het allereerste idee kwam om dit bijna drie jaar geleden te gaan doen bij PostaanZee: ‘Ik heb ooit een schrijfopleiding gedaan en wat kinderboeken geschreven. Het leek me gewoon heel leuk om die ervaringen te delen met anderen. Zo is eigenlijk SchrijvenaanZee ontstaan.’

Nu is het tegenwoordig lastig om een beetje gezellige ruimte te vinden waar je toch ook rustig je gedachten kunt laten gaan. Hier lukte dat vrij snel. ‘Dat is dus PostaanZee geworden’, licht de derde begeleider, Marianne, toe. ‘Nu moeten we overigens wel naar een andere tijd uitwijken per ingang van het volgende jaar, want de ruimte wordt wat drukker gebruikt en dat is niet zo bevorderlijk als je wilt schrijven en even rustig nadenken.’ Maar dat is bij PostaanZee (nog) geen probleem, er wordt gewoon wat geschoven met de tijd (straks vanaf 1 januari van 12.30 uur tot 14 uur op elke laatste dinsdag van de maand, red.) en de ‘schrijfclub’ is voorlopig weer even gered.

Onderwerpen
Waar je zou denken dat het misschien lastig is om steeds weer onderwerpen te bedenken, heeft dit trio daar weinig of geen moeite mee. Gerrie: ‘Het schrijven gaat aan de hand van een thema. Dat gaat het makkelijkst, is voor iedereen te begrijpen en kan echt alles zijn. Van ‘wat heb je gevonden en wat ben je verloren’ tot ‘welk voorwerp zou je het liefst willen bewaren en waarom’? Iedereen geeft daar vervolgens zijn persoonlijke invulling aan.’ Marianne vult aan: ‘En dan komen er soms echte pareltjes uit, hoor. Blijkbaar meer mensen dan je denkt zijn heel goed in staat op papier te zetten wat in hun hoofd omgaat. Het leuke is, hetzelfde thema biedt allerlei invalshoeken blijkbaar, want er komen de meest uiteenlopende verhalen op hetzelfde onderwerp. Of het zijn fraaie gedichten, want dat komt ook voor.’

Warm welkom
Greetje schuift vervolgens even aan. Zij is een van de deelnemers en wil wel vertellen waarom zij dit zo leuk vindt. ‘Ik ben nog maar net in Egmond aan Zee komen wonen, maar ik werd door de gastvrouw hier (Stijn, red.) zo hartelijk ontvangen… heel bijzonder. Ik voelde me meteen zo welkom. Eigenlijk kwam ik alleen maar even langs, puur uit nieuwsgierigheid. Maar ik werd direct uitgenodigd om mee te doen. Ik vond dat zo leuk.’ Wat Greetje aantrekt in schrijven is dat zij op die manier haar ei kwijt kan. ‘Het is wel wat lastiger om het op papier te zetten, maar daar word je ook wel bij geholpen met praktische tips. Het gaat niet om een speciale vorm van het Groot Dictee der Nederlandse Taal, maar wel om te proberen onder woorden te brengen wat je bezighoudt bij die onderwerpen. Taal- of stijlfouten zijn hier niet zo relevant.’

Marianne: ‘Het is ook de bedoeling, zoals uit het verhaal van Greetje blijkt, om dit zo laagdrempelig mogelijk te houden. Het is geen literaire club van schrijvers, maar van mensen die het leuk vinden iets aan het papier toe te vertrouwen en daarmee zichzelf en anderen te inspireren. Na een vaste schrijftijd lezen we vervolgens de schrijfsels, als je dat wilt tenminste, aan elkaar voor. Dat is heel inspirerend. Niet alleen voor de deelnemers, ook voor ons.’

Vrijblijvend
Het SchrijvenaanZee is geheel vrijblijvend. Carolijn: ‘Er is geen verplichting, geen contributie of iets dergelijks. Als je komt ben je welkom, als je niet komt, hoef je niets uit te leggen. In totaal hebben we nu een groepje van zo’n 14, 15 schrijvers en daarvan zijn er eigenlijk altijd wel een stuk of zeven die opkomen.’ Greetje geeft meteen aan dat ze vanaf nu altijd zal komen…

Uit de hoge hoed
Wat Gerrie nog heeft meegekregen uit haar schrijversopleiding is ‘de hoge hoed’. ‘Soms, als je even niet weet waarover je het wilt hebben, of er is nog iets tijd over, maar te kort voor een ‘normaal’ onderwerp, dan toveren we een leuke schrijfklus uit de hoge hoed. Letterlijk in dit geval, want in een hoge hoed zitten papieren met allerlei zinnen, slogans, onderwerpen, om nog even op los te kunnen gaan in zo’n laatste tien minuten of zo. Zoals ‘wat is je levensmotto’. Nou, daar kan iedereen wel wat mee, toch?’

Contact
‘Wat ook altijd wel helpt om de zaak op gang te krijgen is een vel papier laten rondgaan, waarbij iedereen op zijn of haar beurt een zin moet toevoegen aan wat er al staat. Maar het moet bij elkaar wel iets logisch blijven’, voegt Marianne nog toe. ‘Dat is trouwens ook een mooie manier om contact met elkaar te hebben. Dat sociale is een belangrijk onderdeel van deze bijeenkomsten. De behoefte aan gesprekjes en een kop thee of koffie met anderen is groot in de samenleving, dat merken we iedere keer weer. Dan kan iedere aanleiding om bij elkaar te komen een goede zijn, of het nu gaat om schrijven of spelletjes doen, om een cursus volgen of gewoon even zitten en wat kletsen.’ Voor al die dingen kun je bij PostaanZee terecht trouwens.

De laatste bijeenkomst van dit jaar van SchrijvenaanZee is op dinsdag 30 december. Dan nog op de oude tijd, van 13.00-15.30 uur. Het thema laat zich raden: oud & nieuw. Maar hoe je dat voor jezelf invult kan heel uiteenlopend zijn. Letterlijk oud & nieuw of figuurlijk? Het is aan jou, als schrijver, om er iets van te maken. Iedereen is welkom, dus ga gerust langs.